Bir küçük hediye…
İlk bakışta sıradan görünen, avuç içine sığacak kadar küçük bir eşya… Ama hayat bazen en büyük anlamları en küçük şeylerin içine saklar.
Yıllar önce bir öğrencimin bana hediye olarak verdiği bir kravat…
Belki bir teşekkür, belki bir saygı ifadesi, belki de kelimelere dökülemeyen bir sevginin sessiz tercümanı…
O gün sadece bir kravat almadım, bir gönülden diğerine uzanan incecik ama kopmayan bir bağ emanet edildi bana.
O öğrenci, o hediyeyi seçerken yıllar sonrasını düşünmemişti büyük olasılıkla.
Bu kravatın nice törenlere katılacağını, nice sevinçlere tanıklık edeceğini, hayatının önemli anlarında öğretmeniyle birlikte olacağını elbette bilmiyordu.
Ama bazı hediyeler, verildikleri gün değil; yaşandıkça, kullanıldıkça büyürler.
Her kullanılışında biraz daha anlam kazanır, biraz daha hatıraya dönüşürler.
Yıllar geçti…
O kravat, yalnızca bir kıyafetin parçası olmadı.
Başarıların, vedaların, başlangıçların, umutların ve mutlulukların sessiz şahidi oldu.
Kumaşı belki eskidi ama taşıdığı anlam hiç eskimedi, değeri hiç eksilmedi.
Çünkü zaman, bazı eşyaları yıpratamaz, aksine onlara bir ruh kazandırır.
İnsan, aslında eşyaları değil, anıları saklar.
Bir kalemin değeri yazdığı satırlarda, bir kitabın değeri dokunduğu hayatlarda, bir fotoğrafın değeri dondurduğu anda gizlidir.
Bir kravatın değeri ise onu uzatan yüreğin samimiyetinde, içtenliğindedir.
Hayatta en kıymetli şeylerin çoğu satın alınamaz.
Çünkü sevginin fiyatı yoktur.
Vefanın etiketi olmaz.
Minnetin markası bulunmaz.
Bunlar ancak kalpten kalbe yol bulur.
Belki bir gün bu satırları o öğrencim de okuyacaktır.
Ve belki şaşıracaktır…
“Ben sadece küçük bir hediye vermiştim öğretmenime .” diye düşünecek.
Oysa bazen küçücük bir samimiyet ifadesi, bir insanın ömründe kocaman bir yer kaplar.
Bazı eşyalar vardır ki vitrinde durdukları için değil, hatıraların içinde yaşadıkları için değerlidir.
Çünkü onları kıymetli yapan maddeleri değil, dokundukları hayatlardır.
Ve galiba insan ömrünün en güzel zenginliği de budur:
Ardımızda pahalı eşyalar değil, yıllar geçse de unutulmayacak hatıralar bırakabilmek…
.
